Waanzinnig interessant talent: Carolien Broersen

Tijd om weer eens op avontuur te gaan. Vandaag ga ik naar Monnickendam. Prachtige naam voor een prachtig plaatsje? Ik kom aan op Amsterdam CS en stap in de bus. Ik verwacht nog best een reisje te moeten maken, maar het lijkt er op dat we nauwelijks Amsterdam verlaten. Monnickendam ligt op een steenworp afstand. Helaas kan ik je verder niet veel vertellen want ik kan vlak bij mijn eindbestemming uitstappen.

Vandaag ga ik naar Carolien Broersen. Geen textiel deze keer. Carolien is een beeldend kunstenaar die veel natuurlijke materialen gebruikt. Dat vind ik als natuurmeisje interessant. Daarnaast doceert Carolien heel veel en sinds vorig jaar ook bij DIY Textile School. Tijd om kennis te maken.

Foto van Arnold van de Zee

Carolien op een foto van Arnold van de Zee

Carolien, kun je vertellen over je kunstenaarsloopbaan?

Na jaren gewerkt te hebben voor anderen, kreeg ik steeds meer de behoefte om werk te maken dat uit mezelf komt. Ik werd ongedurig en ontevreden in mijn dagelijks werk. Ik was uitvoerder van decors, dan ben je constant bezig om uit te voeren wat iemand anders bedenkt.

Alleen wat wilde ik? Ik besloot te onderzoeken en te verzamelen wat mij aantrok. In die tijd hadden we een groentetuin op een dijk in Amsterdam. Een prachtige plek en daar begon ik zaaddozen te verzamelen. In eerste instantie gewoon omdat ik ze mooi vond, later ben ik ze in mijn werk gaan verwerken. Daarna ontdekte ik andere zaken zoals slakkenhuizen en slakkensporen. Verschillende manieren van gaan. De dijk van de moestuin was aangelegd door gebruik te maken van afval en puin uit de stad. Telkens kwamen er weer verrassingen in de grond omhoog. Zo heb ik er ook kiezen gevonden, van paarden en/of koeien. Maar de kinderen hebben er ook talloze ‘pijpenkopjes’ gevonden. Op de een of andere manier blijft porselein en aardewerk steeds uit de aarde naar boven komen.

Later zag ik pas dat mijn werk met de verschillende zaden en zaaddozen samenviel met de wens om zwanger te worden. Het zijn moeders, ei-hulzen. Het gaat over vruchtbaarheid. Grappig om te zien waarom je bepaalde vormen aantrekkelijk vind in een bepaalde periode.

carolien collage

Object giethars III, Mossel II en Eik

Al experimenterend zie ik (dan ) mogelijkheden voor mijn verzamelende materialen. Ik heb gewerkt met giethars, cement, was, gips maar ook ‘gewoon’ verf gebruikt. Hoe kun je beweging en ritme tonen. Kijk naar deze blaadjes. Zij staan op veertjes en daardoor trillen ze.

104

Herfst IV

Gaandeweg groeide ik er naar toe om steeds meer het materiaal zelf te –gebruiken en niet steeds een drager nodig te hebben. De weg naar het gebruik van hout was een logische stap want ik had stevig materiaal nodig.  In 2008 ben ik V-vormige takken gaan verzamelen en ben ik verbindingen gaan onderzoeken. Zo ben ik stapsgewijs steeds verder gegroeid in mijn materialen.

Dit proces is waarschijnlijk een gevolg op wat mij beweegt, namelijk: Groei, Beweging en Waarnemen.

Waarnemen (dat) is waar het om draait. Het is zo fascinerend wat er allemaal te zien is. Kijken, kijken, kijken. Dan zie je bijvoorbeeld de afwijkingen in esdoornzaadjes of schelpen. Het materiaal wat ik verzamel gebruik ik vaak niet direct. Soms, het kan veel later zijn, kan ik het gebruiken voor een object of beeld.

collage2

Slak X, Groei IV en II, Constructie IV

Je geeft regelmatig les. Wat wil je het liefst overbrengen in je lessen?

Ik geef inderdaad veel les aan basisscholen en andere centra. Inmiddels ook bij DIY, wat ik heel leuk vind. Tijdens mijn lessen gaat het ook om het waarnemen. Vaak gebruik ik ook verzamelingen en ritme’s uit de natuur. In de natuur komt veel ritme en herhaling voor, die ontstaan door groei. Om te kunnen groeien gaat het organisme splitsen en delen op allerlei ingenieuze wijzen. Ter inspiratie laat ik vaak in het begin van mijn lessen dia’s zien van allerlei patronen in de natuur. Daarnaast toon ik ook werk van andere kunstenaars die met dit onderwerp bezig zijn.  Ik probeer mijn leerlingen altijd te motiveren om te spelen. Spelen is heel belangrijk. Spelen is onderzoeken zonder oordeel. Een jong kind wil niks maken maar onderzoekt. Hoe voelt het aan en wat kan ik er mee doen, wat gebeurd er?

Je werkt al jaren als kunstenaar en je werkt alleen. Hoe blijf je jezelf motiveren? Hoe houd je de drive erin?

Ik houd de drive erin door toch voor mijzelf deadlines te stellen. Dit helpt want ik heb best versnipperd werk op velerlei gebied. Lessen voorbereiden, stukjes schrijven, mail beantwoorden, onderzoek, commissies. Inschrijven voor en  plannen van tentoonstellingen dwingt je te onderzoeken en werk te maken. Het is prettig om lid te worden van kunstenaarsvereniging(en). Dit geeft je de mogelijkheid om mensen te ontmoeten en mee te doen aan exposities en wedstrijden. Het kan je ook uitdagen!. Zo heb ik meegedaan aan een tentoonstelling waarbij de vitrinekast een onderdeel van het kunstwerk moest zijn. Ik heb takken laten vergroeien met de vitrine. Ik ging hiervoor groter werken dan ik gewend was. Dan verleg je de grenzen en zet je nieuwe stappen.

slak

Slak detail

65

Het Kiesspel

Ik ga niet heel vaak naar tentoonstellingen maar het is goed om in contact met de wereld te blijven. Nieuwe beelden kunnen een eye opener zijn. Niet om na te doen maar om je een zetje te geven. Er is mij wel eens gezegd: ‘je mag best iets van een ander gebruiken, als je het maar op je eigen pad houdt en als het in het verlengde ligt van je eigen zoektocht.’

Daarnaast is het belangrijk dat er mensen om je heen zijn die je werk waarderen. En dan bedoel ik verder dan je familie en vrienden. Soms moet je jezelf voor het blok zetten. In 2000 bedacht ik dat ik een tentoonstelling wilde houden. Ik heb een ruimte gehuurd en in anderhalf jaar heb ik 20 objecten gemaakt daarvoor. Dit was mijn allereerste tentoonstelling. En het meest geweldige, ik verkocht meteen de helft! Dit gaf een geweldige stimulans om door te gaan! Veel van mijn werk hangt of staat nu in diverse huiskamers en kantoren. Regelmatig hoor ik dat mensen er nog steeds blij mee zijn, dat is heel fijn.

Ik vraag Carolien hoe ze haar prijzen bepaalt. Ze geeft aan dit gevoelsmatig te doen. Een beetje op de gok en wat marktonderzoek naar vergelijkend werk. Ze wordt niet vertegenwoordigd door een galerie. En is niet afhankelijk van een bepaalde kring klanten. Dit jaar heeft ze in november een expositie met de kunstenaars van de Boterhal, kunstenaarsvereniging van Hoorn e.o. De expositie zal in Den Haag zijn bij de Haagse Kunstkring. Ook in november  in Amersfoort bij Stark, anders in Kunst, een galerie/winkel; hier  is vooral toegepast werk van haar te zien zoals  krukjes en kaarsenhouders van takken.

krukjes

Krukjes

Omdat Carolien zo makkelijk met divers materiaal werkt vraag ik haar hoe ze aan het lef om te experimenteren komt.

Ik doe al een jaar of vijf aan Tao. Tao is erop gericht om je energie in je centrum te houden. Te aarden. Om heel dicht bij jezelf te blijven. Zo kom je goed in contact met wat je raakt en wat je voelt. Om je een voorbeeld te geven. Ik ging bij een middelbare school voor mijn jongste kind kijken en daar stond een schaafbok. En ik wist meteen dat dit iets voor mij was. Ik heb onmiddellijk workshops geboekt, een bok gemaakt en daar maak ik nu o.a. mijn krukjes op. Mensen konden mij aan het werk zien deze zomer in de kerk van Monnickendam. Dat was heel leuk.

Verder werd er bij mij thuis ook altijd veel gemaakt.  Tijdens het werk in de decorbouw heb ik heel veel verschillende materialen en technieken geleerd. Ik heb vroeger handvaardigheid en textiele werkvormen gestudeerd en daar heb ik aan van alles mogen proeven. Brons gieten, hakken, een lascursus, een weefgetouw. Dat heeft zeker een basis gelegd. Maar ik ben van mezelf ook een doener. Als kind was ik altijd al dingen aan het maken met zeer uiteenlopende materialen.

Je geeft nu les op een school waar textiel de hoofdrol speelt. Zelf gebruik je niet of weinig textiel.  Wat vind je van textiel?

Ik heb wel textiel gehad in mijn opleiding. Maar dat was in 1982. In die tijd werd er veel geëxperimenteerd met materialen. Anders dan de traditionele manieren. Aan gewoon breien en haken werd er niet gedaan. Ik heb wel toen al met ijzerdraad gebreid. Een cursus die recent ook bij DIY weer is geweest. Ik heb geleerd om naar vormgeving te kijken en daar kan textiel een onderdeel in zijn.

houtcoll

Lariks, Waterhuis, werk in uitvoering

Wanneer weet je of je werk af is? En is het onderwerp belangrijk?

Belangrijk is dat je kijkt en blijft kijken. Soms ben je zo bezig dat je er overheen kijkt. Ik laat wel eens anderen mee kijken of ik leg het een tijd weg. Op een ander moment kan je soms beter zien of het af is of niet. Door tijdsdruk gebeurt het weleens dat ik een werk af vind. Later kan ik hier soms nog wel eens op terug komen. Dan zie ik ineens wat er niet goed aan is. Dan werk ik het bij of verander dingen. Maar meestal voel ik het of het af is.

Over je boodschap of onderwerp. Het moet er niet te dik bovenop liggen. Als kijker wil je toch iets ontdekken. Wat is dit nu? Wat doet het met je? Soms ben ik blij dat ik een thema pas achteraf zie. Laat je leiden door de vorm, de compositie en je gevoel. De inhoud komt vanzelf wel.

Als laatste vraag, mijn persoonlijke onderzoek. Gebruikt Carolien een schetsboek?

Nee!

Een leuk mens en geweldig kunstenaar. Ik heb (nog) geen les van haar mogen hebben, maar ik twijfel er niet aan dat ze dat prima doet. Een inspirerende middag. Geniet vooral nog van alle foto’s. En de website van Carolien.

 

 

160

Holte, niet verwarren met Holthe 😉