Waanzinnig aanstormend talent: Josien Eulderink

Voor dit interview blijf ik dicht bij huis. Ik hoef maar één plaats verder te zijn namelijk Bennekom en ik ken het adres goed. Josien is al jaren een lieve vriendin van mij.

Josien heeft net als ik besloten om haar oude carrière te laten voor wat het was om zich alleen nog met kunst bezig te houden. Ik vind dat ze zich geweldig ontwikkelt en dat ze interessant werk maakt, dit wil ik graag met jullie delen.

Josien

Dit jaar (2015) ben je officieel afgestudeerd bij DIY Textile School met een geweldige tentoonstelling In Leiden. Kun je ons vertellen hoe je ontwikkeling is gegaan voordat je naar DIY ging?

Dat is niet zo spannend hoor. Natuurlijk heb ik op de basisschool handwerken gehad. Wat ik trouwens hartstikke leuk vond. Maar ik denk ook mijn oma mij geïnspireerd heeft. Mijn oma had een huis dat prachtig gestoffeerd was. Zij maakte alles zelf, naaien en borduren. Daar waren altijd prachtige stoffen en ik was daar door gefascineerd. Daarna is er heel lang niets meer gebeurd tot ik hier in Bennekom kwam te wonen en begon met stofportretten maken. Ik bouwde ze op als collages want ik had geen idee hoe ik het anders kon aanpakken. Tijd voor bijscholing.

stofcollage

Je hebt toen de keuze gemaakt voor DIY. Terugkijkend op deze periode wat zijn belangrijke momenten voor je geweest?

Elke les leerde ik iets nieuws. In het begin wilde ik vooral technieken leren om mijn stofportretten te verbeteren. Dat heb ik los moeten laten want je gaat eerst theorie leren zoals over compositie. En we leerden nieuwe technieken in een tempo dat ik mijn portretten er niet bij kon doen. Ik had zo weinig bagage op textielgebied, elke les was een ontdekking. Ook als ik in eerste instantie dacht dat ik het niet zo boeiend zou gaan vinden. Ik noem als bijvoorbeeld de les over breien. Ik heb niets met breien. Maar ik vond het erg leuk, omdat we ook met andere materialen gingen breien.

Omdat ik je werk al kende, kan ik ook zien dat je heel anders bent gaan werken.

Dat komt natuurlijk ook omdat ik de opdrachten die we kregen verder ben gaan uitwerken en ging uit proberen. Bijvoorbeeld mijn schaaltjes, dit is één ontwerp, maar op allerlei manieren uitgevoerd.  Experimenteren gaat zo van zelf. En het was ook nodig omdat ik echt geen kennis van zaken had en oplossingen nodig had om dingen te kunnen uitvoeren. Daar had ik in het begin totaal geen beeld van en dat verandert nu wel. Omdat ik nu meerdere technieken geleerd heb, kan ik beter beslissen hoe ik zaken kan vormgeven of samenvoegen.

Ik kan ook werk wel een jaar laten liggen hoor. Dan heb ik wel een idee of een gevoel maar dan weet ik nog niet hoe ik dat kan aanpakken. Op een gegeven moment heb ik voldoende kennis en vaardigheden opgedaan en dan ineens weet ik hoe ik verder moet. Yes!  Maar andersom werk ik ook wel dan ben ik met een techniek bezig en al fröbelend denk ik, O dit zou wel dit of dat kunnen worden.

divers

Wat inspireert jou?

Goh, dat kan ik eigenlijk niet zo goed zeggen. Het spel van licht en lichtval, wat dat doet met je kleuren. Het spel van licht en donker. Kleuren zijn belangrijk, kunnen mij inspireren. En water. Water is heel intrigerend. Ik ben de laatste tijd veel met water bezig. Water heeft zo veel eigenschappen. Het reflecteert maar soms is het heel donker en mysterieus, en kun je er niet doorheen kijken. Op een ander moment kijk je dwars door het water heen, het stroomt, het staat stil, het heeft wisselende reflecties van het licht.

Waterlelie

Waterlelie

Je bent nu zelfstandig kunstenaar. Je kunt wellicht zeggen ‘ik heb zeeën van tijd’. Hoe zorg je ervoor dat je werk af krijgt en gemotiveerd blijft?

Ik creëer voortdurend mijn eigen deadlines. Wat dat betreft ben ik heel lastig voor mijzelf. Maar ik merk dat dit werkt voor mij. Ik stort mij in het werk. Ik pak het serieus aan, het is mijn werk. Dat houdt ook in dat ik dagelijks minimaal zes uur werk, daar horen ook de uren bij dat ik bijvoorbeeld stoffen uitzoek op de markt. Er liggen nog zoveel ideeën te wachten op realisatie en ik werk niet zo snel. En terwijl ik werk maak ik voortdurend sprongetjes in mijn hoofd. Ik werk heel associatief.  Dan wil ik dit of dat nog uitproberen. Of ik ben weer iets heel moois tegengekomen in de natuur of zo. Ik ben nog steeds mijn vaardigheden aan het opbouwen.

Ik heb altijd een paar projecten naast elkaar lopen, dat werkt goed voor mij. Soms weet ik even niet hoe ik verder met iets moet. Dit kan om een technische reden zijn, moet ik dit nu eerst doen of dat? Maar het kan ook om intuïtieve zaken gaan. Welke kant ga ik hier mee op? Qua sfeer. Dan moet ik het voelen of uitproberen. Dan leg ik het even weg en pak ik een ander project op. Iets wat al voor driekwart af is bijvoorbeeld.

En ik kom steeds dingen tegen die ik wil leren. Ik kwam in een boek  iets tegen over fröbeltouwtjes of Scoobydoo touwtjes. Dan ga ik daar mee oefenen. En mijn project met gieters. Hoe pak je zo iets naai-technisch aan. Bij alles zitten er voor mij uitdagingen in. Misschien als ik ooit alles weet, maar dat gebeurt nooit, dat ik het dan minder uitdagend vind. Deze zomer heb ik mijzelf geleerd te zentangelen. En dat zet ik nu ook in mijn ontwerpen in. De wereld zit zo vol met mogelijkheden en er zijn zoveel dingen te ontdekken.

zenscoob

Kijk je wel eens naar het werk van anderen?

Ik ga heel gedoseerd kijken naar ander werk. Dit doe ik om mijn zelfvertrouwen niet te ondermijnen. Ik heb snel de neiging om te denken dat ik dingen nooit zal kunnen. Aan de andere kant leer je ook van het kijken naar ander werk. Maar ook hoe dingen gepresenteerd worden. En geprijsd. Ik zag een werk op de tentoonstelling in Rijswijk waar € 19.000 voor gevraagd werd. Tel je dan je uren? Je materialen? Dat moet ik nog onderzoeken.

Heb je al plannen om te gaan exposeren?

Misschien. Als de gelegenheid zich voordoet. Wanneer weet je of je zo ver bent. Hoeveel dingen moet je af hebben. Presenteer je een thema of een techniek? Maar ik wil het wel.

08-05-DSC00006

Op dit moment krijg ik een ingeving, want ik hik hier natuurlijk ook wel tegen aan. Ik vraag Josien of we deze uitdaging samen aan zullen gaan. En we besluiten hier en nu dat wij in 2016 samen gaan exposeren!

Mijn laatste vraag is natuurlijk: gebruik jij een schetsboek?

Nee. Mijn ideeën zitten in mijn hoofd. Wat ik wel doe is foto’s bewerken en bewaren. Een soort ontwerp- of inspiratiemap. Ik merk namelijk dat wat mij aanspreekt dat blijft mij ook aanspreken. Wat ik ook wel doe, is tijdens de projecten fotograferen. Dit heb ik bij de waterlelie gedaan, in zwartwit gaf dit een groot contrast. En dan bedenk ik, hoe zou het zijn met een ander licht. Mistig ochtend- of avondlicht bijvoorbeeld. Als proef heb ik wat organza lagen er overgelegd en gefotografeerd. Wellicht dat ik dat ooit nog ga uitwerken. Ik verveel mij echt nooit. Ik heb gewoon geen ideeënboek nodig.

Dat geloof ik graag. Ik denk dat we nog heel veel gaan zien van Josien, niet alleen omdat ze een vriendin is, maar een echt talent. Ergens in 2016 kun je haar werk dus persoonlijk gaan bekijken. Wil je niet zo lang wachten? Geniet van de foto’s en kijk op haar website.

Josien collage