Creative Strengthe Training, week 2

Even terugkijken naar week 1:

Wat hebben we gedaan in de afgelopen week? We hadden het advies gekregen om dagelijks te gaan schrijven. Daar heb ik mij redelijk aangehouden. Zes van de zeven dagen. Twee keer heb ik de schrijfopdracht gebruikt om de opgegeven oefeningen te doen. Iets van twee vliegen in één klap, haha. 

De oefeningen vroegen ons om terug te kijken naar onze kindertijd. Waar we opgroeiden en waar we onze eerste creatieve indrukken hebben opgedaan. Ik heb een hekel aan dit soort opdrachten. Sommige mensen kunnen hun herinneringen zo oproepen, maar bij mij is het leeg. Of bijna leeg. Mijn leven voor mijn middelbare school? Die is er nauwelijks. Maar goed ik kan me wel wat stoffen en kleding herinneren, en die herinnering bracht me naar mijn eerste collage herinneringen. Daar ben ik al mijn hele leven dol op. Dat is leuk om je te realiseren. Dat is dan misschien ook de bedoeling en de waarde van deze oefeningen. Beseffen hoe lang je al blij wordt van creativiteit? 

Kleine impressie van dagboeken van deelnemers CST

Week 2 Overwinnen van struikelblokken, deel 1.

Nu gaan we een beetje peuteren aan en roeren in je excuses om niet (actief) aan de slag te gaan. Wat houd je tegen? Dit is heel herkenbaar denk ik. De lijst met redenen waarom het niet lukt is net zo gevarieerd en lang als dat er verschillende mensen zijn. En zelf loop ik hier ook wel tegen aan. In ieder geval past het bij mijn verleden. Voordat ik werkelijk bewust en actief kunst ging maken heb ik een half leven voorbij laten glijden. Maar soms heb ik weer periodes dat het moeilijk is om weer aan de slag te gaan na een vakantie bijvoorbeeld, of omdat ik andere zaken voor laat gaan.

Welke drempels zijn er voor jou om daadwerkelijk aan de slag te gaan? Het leven? Andere prioriteiten (lees hier ook: niet voor jezelf kiezen), te weinig tijd of juist te veel tijd (ja dat kan ook een issue zijn). Niet een duidelijk plan van aanpak hebben, faalangst of juist angst voor succes. De ‘juiste’ spullen niet hebben. Of een andere reden.

Naast drempels zijn er ook de ongeschreven regels. Ongeschreven regels zijn regels die in ons binnenste rondzoemen en die ons te pas en te onpas laten weten hoe de dingen horen te lopen of horen te zijn. En waar jij vooral aan dient te voldoen! Ik denk dat er wel onmiddellijk iets bij je omhoog komt als je dit leest. Eerst werken en dan spelen, is zo’n voorbeeld. Het is goed om je van je eigen ongeschreven regels bewust te zijn. Als je weet welke het zijn, kun je ze onderzoeken of ze kloppen. Ze kunnen bijna allemaal de prullenmand in of in ieder geval bijgesteld worden.

Ook over kunst maken en kunstenaars kun je ongeschreven regels of aannames hebben die je in de weg kunnen zitten. Bijvoorbeeld dat je alleen een kunstenaar kan zijn als je de kunstacademie gevolgd hebt. Of regels over een techniek of waaraan een beeld, schilderij of quilt aan moet voldoen. Als je het idee hebt dat je hieraan niet kunt gaan voldoen, zul je er niet eens aan gaan beginnen. Een kunstenaar heeft altijd inspiratie, weet altijd wat zij moet doen, heeft geen angst om haar werk te laten zien. Geloof me dat is echt niet waar. 

Jane raad ons aan om contact te zoeken met de rebel in ons. Of nog beter de rebelkunstenaar, de kunstenaar die tegen alle heilige huisjes schopt en volledig haar eigen weg volgt.

Je aannames onderkennen, onderzoeken en loslaten.