Creative Strength Training, week 9. We zijn allemaal fascinerend II.

Deze week is eigenlijk de uitbreiding van week 8. In het hoofdstuk van vorige week zijn we gaan schrijven over wie we zijn, als persoon en als kunstenaar. Deze week gaan we hieraan schaven.

Referentiekader

Dit is de instinker waar we allemaal regelmatig intrappen. En dat is de referentiekader. Wat bedoel ik daar mee? 

Lees met twee of meer personen hetzelfde bericht of bekijk iets, van kunstwerk tot films, van sterrenhemel tot eencelligen. En we hebben allemaal een andere ervaring, mening en associaties. Heb je dat wel eens meegemaakt? In gesprek met je broer(s) en/of zus(sen) lijkt het soms net alsof zij een andere jeugd en ouders hebben gehad dan jij. Terwijl er nauwelijks leeftijdsverschil hoeft te zijn. Je denkt dat je elkaar zo goed kent, maar toch zijn we stuk voor stuk zo verschillend. Is dat niet fascinerend?

Ondanks dat we uit hetzelfde nest komen, bij de dezelfde club horen en dat we dol op elkaar zijn. Wil dat toch niet zeggen dat we elkaar altijd even goed begrijpen. Gegrepen zijn tot de drang tot kunst maken is niet altijd gemakkelijk, luchthartig en belonend. Soms zorgt jouw kunst er voor dat mensen vreemd naar je kijken. Als het een beeld of verhaal is wat zij niet begrijpen. Als ze er geen verbinding mee kunnen maken. Maar dat houd ons niet tegen om het te maken. Want het is ons verhaal.

Dealen met jezelf

Doordat je over je eigen geschiedenis schrijft, komen de herinneringen weer terug in beeld. En dat is niet altijd en voor iedereen fijn. Het kan je confronteren met zaken die je wilt vermijden. Ik hoop dat je met over moeilijke en pijnlijke herinneringen heen kan stappen. Dat je het al verwerkt hebt, zoals dat genoemd wordt. Niet iedereen heeft een glad en liefdevol verleden tenslotte. Sterker nog, bij niemand liggen alle rimpels glad. Schrijven kan verhelderend en helend werken. Maar zoek alsjeblieft hulp bij iemand die je vertrouwd als er dingen losgemaakt worden waar je last van hebt. Dit vind ik zelf een gedeelte wat op het randje ligt van wat je nog helemaal zelf kunt doen en waarbij je beter met iemand samen kunt werken. In het boek wordt gesproken over vergeven, toch een groot en lastig onderwerp, maar heel kort en luchtig aangetipt. Luister goed naar je eigen behoefte. 

To publish or not to publish

Je hebt geschreven over je eigen geschiedenis. Hoe je de kunstenaar geworden bent die je nu bent. Je proces en voorkeuren. Dit is natuurlijk geweldig voor je innerlijke ontwikkeling. De opzet wordt gemaakt met het idee dat je het kunt gebruiken voor je kunstenaars statement. Maar je kunt er natuurlijk gewoon voor kiezen om het niet te publiceren. Houd het dan voor jezelf. Gebruik het om eens terug naar te kijken als je focus en inspiratie zoekt. 

Ken u zelve. Prachtig toch!

Volgende week het allerlaatste hoofdstuk. Tot dan!