Creative Strength Training, week 5. Het WOW effect.

 

Hoofdstuk 5 hikt een beetje op twee benen, hoewel ze ook wel weer aan elkaar gerelateerd zijn. In een kort intro laat Jane weten dat het weinig zin heeft om het werk in je atelier te overhaasten. Dingen hebben tijd nodig om te groeien, rijp te worden. Zoals de noten zelf aangeven rijp te zijn wanneer ze van de boom vallen, als je ze eerder plukt dan zijn niet eetbaar. Daarna moeten noten nog gekraakt worden voordat je eindelijk iets met ze kunt maken of eten. Neem de tijd om zaken uit te voeren.

Maak ateliertijd

Hoewel ik het liefst losjes door de week ga, weet ik inmiddels dat als ik geen blokken tijd reserveer voor atelierwerk, ik aan het einde van de week baal dat ik niet of weinig aan het werk geweest ben. Er zijn altijd dingen die ook gedaan moeten worden en het is makkelijker om in mijn hoofd kunst te maken dan in de praktijk. Daarnaast heb ik heel lang geworsteld met het idee dat in mijn tijd ‘nuttig’ moet invullen. En ik vond het moeilijk om het werk in het atelier onder de noemer ‘nuttig’ te krijgen. Inmiddels is het een onderdeel van mijn boterham, dat maakt het een stuk nuttiger. Dus je kunt zaken niet overhaasten, maar zonder planning zullen er helemaal geen zaken zijn. Stel jezelf dus doelen. Maak een strategie en kies je prioriteiten.

WOW effect in kunst

Wat is de WOW factor in kunst? Wat maakt een beeld of object fascinerend? Voor jou of voor een publiek? Dit gaat verder dan iets mooi vinden. Je hebt kunst in alle vormen en van alle niveau’s. Je kunt er geraakt door worden, afkeer van hebben, nieuwsgierig van worden of onverschillig over zijn. Maar wat zie je op het moment dat je zo getroffen wordt dat je wel moet kijken en dat je gefascineerd raakt?

Size matters

Het is niet zo dat hoe groter automatisch ook beter is. Maar het is wel duidelijk dat GROTE dingen meer opvallen en meer blijven hangen. Groot heeft meer impact. Natuurlijk moet het nog steeds een sterk beeld bieden en de verhouding moet met de afmetingen kloppen. Maar vooral in onze wereld heeft groot al snel een voorsprong. Daaraan gekoppeld zit ook de obsessie factor.  Vooral als iets groots opgebouwd is uit kleine onderdelen. Waarvan je er dan honderden of duizenden moet hebben en verwerken. 

Obsessie factor

Obsessief werken met een beeld, een materiaal, een gereedschap. Een beeld wat opgebouwd is uit duizenden lucifers bijvoorbeeld. Of een kunstenaar die haar gehele oeuvre wijdt aan één onderwerp. Hierbij is het vooral de herhaling, het volhardende, het gespecialiseerde wat indruk maakt. En als de vraag daarnaast oprijst, hoe is dit gedaan? Hoe is dit mogelijk? Dan heb je iets fascinerends voor je. 

Je eigen weg

Dat allemaal gezegd hebbende moeten we niet in de valkuil stappen dat we nu alleen megawerken van driehoekige gebreide knopen gaan maken. Want op zich kunnen dit wel wow factoren zijn, het is natuurlijk ook geen garantie tot succes. En belangrijker nog, past het bij jouw manier om jezelf en je werk uitdrukking te geven? Want als dit zo is dan slaat het de plank natuurlijk volledig mis. Het is goed om eens in kaart te brengen wat voor jouw wow factoren zijn. Daarnaast is het leerzaam om een keer te veranderen van formaat, dat kan een nieuwe impuls aan je genre geven. Het vaker inzetten van een onderwerp, materiaal, techniek kan ook zeker een onderdeel zijn/worden van je eigenheid.

Weer een mooie afsluiter uit de Toa Te Ching:

Niets is zo zacht en wendbaar als water.
Toch kun je er alles mee aanvallen wat stevig en sterk is.
Niets kan er tegen op.

Wees als water