Opruimen

Creative Strength Training, week 4. De kracht van beperking.

We gaan opruimen, dat is de voornaamste boodschap van hoofdstuk 4. Het is een fysiek vervolg op vorige week. In hoofdstuk 3 zijn we bezig geweest met intern opruimen. Zo kun je het in kaart brengen en benoemen van onze innerlijke negatieve overtuigingen en critici zien. Als je weet wie of wat er in je hoofd rondspookt, kun je ze aan de kant zetten of in een laatje leggen, zodat ze niet in de weg lopen bij het creëren. 

Opruimgoeroe 

Nu gaan we onze werkplek en vooral onze voorraden en gereedschappen nader bekijken. Helemaal in de stijl van de beroemde opruimgoeroe Marie Kondo (en al haar collega’s), ga je jezelf afvragen of je dit of dat nu echt nodig hebt. Ik ben het helemaal eens met dit hoofdstuk, hoewel er volgens mij niets zo moeilijk is als kunstenaar, dan jezelf  bij elk item af te vragen of en waar je het nog voor zou kunnen gebruiken.

Is dit niet voor ons allemaal herkenbaar? Zet ons in een materialenwinkel of -beurs en het bloed begint te stromen! De keuze! De kleuren! Hoe handig! Dat wil ik ook (nog)! En als je dan een nieuwe techniek leert of een workshop volgt, en je ontdekt weer een nieuwe wereld vol mogelijkheden. Hoe handig is het dan als je dit en o ja, en ook dat, zelf zou hebben? Ergens nog een geluk dat we beperkt worden door de dikte van onze portemonnee, anders zagen onze huizen er binnen de kortste keren uit zoals de hoarders op televisie. Een risico wat we toch wel lopen als lieve familie en vrienden aan ons denken als ze zelf gaan opruimen. 

Maar gebeurt het jou ook? Dat bij het opzetten van een nieuw werk je net niet de juiste stoffen, garens, verf, klei of wat dan ook in huis hebt? Hoe kan dat toch met alle volle kasten?

Opruimen

Techniekshoppers

Iets soortgelijks zie ik bij, vooral in de textiel- en mixed media wereld, bij mensen (lees: vrouwen) die er maar geen genoeg van krijgen om steeds weer nieuwe technieken te leren. De balans tussen jezelf blijven ontwikkelen en constant denken dat je nog niet genoeg kunt, is bij sommige behoorlijk naar één zijde doorgeslagen. De vraag is: hoeveel technieken heb je in je gereedschapskoffer nodig? Je kunt met één of een handvol technieken eindeloos aan de slag. Check jezelf bij het opruimen, hoeveel kom je tegen, ooit aangeschaft om een techniek uit te voeren, maar daarna nooit of zelden gebruikt? Laat het dan maar los. Terwijl aan de andere kant, wees je bewust wanneer je aan het werk gaat, wat je juist nog mist. Kies er voor om daar op nog bij te leren, zodat je het meteen kunt inzetten. 

De keuze is reuze

Keuzestress. Helemaal van onze tijd. Het hebben van opties is geweldig. Alleen heeft verschillend onderzoek laten zien, dat teveel keuzes er voor zorgen dat je niet durft te kiezen of dat je niet tevreden bent met je uiteindelijke keuze. Ik vind het zelf heel herkenbaar, vooral op het moment dat ik ergens een parkeerterrein oprijd waar nog talloze plekken vrij zijn. Help! Waar ga ik nu staan? Uiteindelijk schiet ik maar het eerste beste vak in. En vraag ik mijzelf bij het weglopen af, waarom ik niet die andere plek genomen heb. 

Het hebben van grote voorraden, lades vol technieken, plakboeken (juist ook digitaal!) vol inspiratie zal je niet altijd helpen om aan het werk te gaan. Het kan je overweldigen in keuzemogelijkheden en je in een soort doelloze ruimte duwen. Wat kan helpen is jezelf juist beperkingen opleggen. 

 

keuzes

Less is more

Daag jezelf uit en kies er voor om, al is het voor een periode, te kiezen om te werken in een uitgewerkt thema. Hiermee bedoel ik dat je de tijd neemt om een thema te onderzoeken, te filteren en één invalshoek uit te kiezen waarin je minstens drie werken mee maakt. Maar wat ook heel goed werkt zijn beperkingen op het gebied van materialen, gereedschap, techniek, vormen of kleuren. Je kunt kiezen voor 1 beperking of voor meerdere. Het gevolg hiervan is dat je werk zich verdiept, doordat je meer meesterschap in je beperking krijgt. En herkenbaarheid van jouw voorkeur of het nu voor al je werk of voor een bepaalde periode geldt. Ik ben er van overtuigd dat bij een juiste aanpak, de beperking, je inspiratie zal laten stromen.