Een lange adem

Sommige mensen zijn hardleers. Waaronder ik. Ik kan te enthousiast zijn, te gretig. En dan kom je jezelf nog wel eens tegen. Ongeveer twee jaar geleden heb ik het gobelin weven (ook wel tapestry genoemd), ontdekt en geleerd. En ik vind het helemaal geweldig. De mogelijkheden en uitdrukkingsmogelijkheden die dit medium biedt, vind ik geweldig! Wat een mogelijkheden.

Tijdens het leren heb ik een leuk klein ding gemaakt. Maar daarna gingen de remmen weer los bij mij. Ik houd van GROOT! Ik weet niet wat het is maar alles wordt bij mij een maatje meer. Zelfs het beeld in de spiegel, haha. Als ik meedoe aan een workshop dan zijn mijn resultaten meestal 2x de grootte van de andere deelnemers. Maar enfin.

Terug naar mijn project. Ik heb een project gemaakt voor een gobelin. Friday's Child heet ze. Het is een verwijzing naar mijn jeugd. Ik was een onbeholpen, redelijk wereldvreemd kind en voelde me vaak eenzaam. Dit beeld drukt dit uit voor mij. Nancy Sinatra, heeft een liedje 'Friday's Child' die daar bij aansluit. Omdat het zo persoonlijk is wil ik het graag afmaken. Maar waarom heb ik het dan zo groot gemaakt? Afgelopen winter heb ik er niet veel aangedaan. Maar het licht is terug en het weven ook. Gelukkig hoef ik het niet alleen te doen. Mijn assistenten zijn aanwezig!

En yeeh, ik ben al bijna op eenvierde! Nog even voldhouden dus..

PicMonkey Collage