1489136_791249837590943_5853064838099270270_n

Ginni Fleck, DIY Textile School

Ginni Fleck van DIY Textile School

Below you find my interview with Ginni Fleck, owner of DIY Textile School in Amsterdam. I met Ginni when I joined her first course of the two-year Textile Art and Art Quilt Program. This program introduced me into the wide possibilities of textiles and fibres.

Ginni is a great teacher with a warm personality and encourages her students to explore and enjoy their creativity. Although she is American form origin, she lives and works in the Netherlands nowadays, and she speaks her Dutch with a charming accent.  When you join DIY Textile School you get the opportunity to meet and learn from inspiring artists such as: Els van Baarle,  Jette Clover, Cherilyn Martin,  Erna van Sambeek, Marijke Schurink. I will not translate the interview in English, because my English is simply not good enough. For me the lessons I learned from Ginni are:

  • Have the courage to jump! (She did!)
  • Do take some time now and then to consider what kind of artist you are and want to be. This will help you to make decisions about your work, materials or exhibition possibilities.
  • Have an open mind and keep learning.
  • Join up. Find your own group of likeminded people to help and support each other.

Do you want further information? Contact me or Ginni! Check her website on: DIY Textile School                                        

                                               

Ginni Fleck

Het is een mooie zonnige lentedag en ik ben op weg naar Amsterdam. Het is een klein beetje een tripje ‘to memory lane’. De trein vol, Amsterdam hectisch met verkeer en toeristen. De bus, even checken hoe de halte heet waar ik uit moet. Oversteken, onder het treinviaduct door en dan langs het water en allerlei spannende hippe bedrijven naar DIY Textile School.

Ik ben er, de deur zwaait open en binnen is het warm, gezellig en ik ruik de koffie. Een hartelijk welkom van Ginni Fleck, oprichter en directeur van DIY. Terwijl zij wat laatste dingen afwerkt, loop ik rond en zie overal werk van studenten, materialen, boeken in een open lichte ruimte met grote tafels. Er ligt ook een werk waar Ginni zelf mee bezig is. Een quilt over Amsterdam en haar 180 verschillende nationaliteiten die daar leven. Dit geeft ons een beeld van Ginni. Zelf Amerikaans van geboorte. Een vrouw die open en nieuwsgierig in de wereld staat, ondernemend is en graag in verbinding is met iedereen. Ik wil graag Ginni als eerste interviewen voor mijn blog over en met mensen die in de (textiel) kunst maken of er mee bezig zijn. Haar tweejarige opleiding ‘textile arts’ was een eye-opener  in de mogelijkheden van textiel en haar persoonlijke aanmoediging was daarin belangrijk voor mij.

Ginni, wat vind jij? Is textiel kunst, ambacht, of fröbelen?

Textiel is alles, alles wat jij wilt dat het is. Ik ben zelf begonnen met textiel als ambacht. Kleding naaien, breien en die dingen. Daarna vond ik textiel in musea en zag dat als kunst. Ik was geboeid en gefascineerd, hoe maken zij dit? Dat heeft er voor gezorgd dat ik verder op onderzoek ging. Dus ja, bij mij begint het soms ambacht en daarna groeit er kunst. Maar het is ook weer niet zo dat ik vind dat ik alle technieken zou moeten beheersen.

10455845_671454289570499_440385627266915685_n

Textiel is in de collectie van musea en kunsttentoonstellingen maar mondjesmaat aanwezig. Hoe zou dat komen denk je en kunnen wij daar invloed op uitoefenen?

Ja, textiel is erg weinig aanwezig. Misschien maar 1% of zelfs nul! Soms proberen mensen textiel wat meer op de voorgrond te brengen. We hebben nu een uitnodiging gekregen voor ADAC, Annual Dutch Art Fair. Eén van de organisatoren is ook redacteur bij het blad ‘Textiel Plus’. Hij probeert meer textielwerken onder de aandacht van het grote publiek te brengen. Dat is geweldig, maar ik denk ook dat kunstenaars textiel nog wat meer kunnen omhelzen als medium om zich mee uit te drukken. Alleen  heet het dan ‘kunst’ en geen ‘textielkunst’.  Dat brengt ons bij de bekende vraag: Wat is kunst? Kijk waar kunstenaars hun werk presenteren. Ik noem als voorbeeld Marian Bijlenga. Zij exposeert op kunstfairs en kunstgalerieën. Zij is bekend in de gehele kunstwereld. Het zou interessant zijn om te weten hoe zij als kunstenaar die met textiel werkt, aan die locaties komt. Je kunt jezelf als kunstenaar afvragen:    Hoe presenteer ik mijzelf?

En hoe is die presentatie van invloed op je naamsbekendheid. Het verschil tussen, zoals reeds al genoemd Marian Bijlenga en bijvoorbeeld Cherilyn Martin, Jette Clover, en Els van Baarle. Zij komen echt uit de textielkunstwereld. Bekend van quilts en art quilts. Hoewel zij grote naamsbekendheid hebben in de textielwereld zijn zij minder bekend in de kunstwereld. Wellicht omdat zij vaker gezamenlijke exposities hebben onder de noemer textiel? Dat zou kunnen. Henk Lijding heeft het mooie boek, ‘Art Quilts in Nederland’ geschreven. Waarin hij het genre probeert te verbreden en waarin de makers van de quilts zich vaak ook kunstenaar noemen en niet textielkunstenaar. Er wordt kunst gemaakt, met als medium (o.a.) textiel.

IMG-20150423-WA0003

 Wat kunnen wij als kunstenaars doen om textiel te promoten?

Je kunt onderzoeken hoe andere kunstenaars dat aangepakt hebben. En je kunt zelfonderzoek doen. Want wil je in de wereld van grote kunst komen? Realiseer je dan dat dit een hele grote zee is met wel een miljoen vissen, waar in jij dan een heel klein visje bent. Het is moeilijk om daar tussen te komen. Of wil je liever in een kleinere groep bewegen, waar je meer aandacht kunt genereren. Een grotere vis in een kleinere vijver dus. Dat is een goede vraag om jezelf te stellen. Hoe presenteer je je werkvorm. Is het een art quilt of een wallhanging? Deze term is nog niet zo bekend in de galeriewereld en musea. Daar spreken ze over schilderijen. Er zijn ook kunstenaars die nu op canvas werken omdat dit meer geaccepteerd wordt. Daarnaast moet je nog nadenken over HOE je kunst gepresenteerd wordt. Hoe kwetsbaar is het, hoe lichtgevoelig, in welk genre past het, mag het aangeraakt worden? Veel vragen om te onderzoeken voor dat je ook maar ergens naar buiten treedt.

DIY Textile School,

is ingeschreven bij de Kamer van Koophandel in 2010. En in 2011 begonnen met het eerste programma van Textiel Arts en Quilt Arts. (Ginni komt nu tot de ontdekking dat DIY dus dit jaar haar vijfde jaar ingaat! Hoera!)

Ginni, je komt uit de onderwijswereld dus een doceren begrijp ik. Hoe kom je dan tot de keuze om een textielopleiding te beginnen?

Op het moment dat ik wist dat ik mijn baan kwijt zou raken, ben ik iedereen die ik tegen kwam gaan ondervragen over alles wat mijn passie heeft. Ik ben altijd al geïnteresseerd geweest in textiel. Ik heb een tweejarige creatief handvaardigheidsprogramma gevolgd. Waarin we twee of drie keer iets deden met textiel. En dat vond ik zo jammer, want ik was daarover heel enthousiast en wilde veel meer doen en leren over textiel. Dus mijn zoektocht begon bij de docent van dit programma. Tijdens mijn onderzoek kreeg ik een beeld hoe moeilijk het is om hier in Nederland een opleiding in textiel te volgen. Ik dacht dat ik vast niet de enige was die dit graag wilde. Ik heb de tijd genomen om naar allerlei verschillende cursussen, workshops en evenementen te gaan. Naar Tilburg’s textiel festival, handwerkbeurzen, Stitch ’n Bitch groepen, Steekplus, een eigen groep opgezet enzovoort. Tegelijkertijd werd de DIY beweging in Amerika groter en groter. En wat in Amerika groot en populair is komt vaak ook naar Europa. De tijd was gekomen om hierbij aan te haken. Voor zover ik weet was de Quilten Speciaal de enige amateurkunst opleiding in Nederland. En zij hadden een wachtlijst. Vanuit mijn vorige werk weet ik hoe je een onderwijsprogramma opzet, docenten inhuurt en de bijbehorende administratie afhandelt. En inmiddels had ik vier jaar mijn skills in textiel bijgeschaafd. Ik blijf natuurlijk nog steeds leren over alles wat met textiel kan, maar het managen en lesgeven had ik in de vingers.

Hoe vind je de juiste docenten voor je lessen?

Ik kijk naar alles in de textielwereld. Ik lees alle vaktijdschriften en ik ga naar veel verschillende evenementen. Ik probeer zoveel mogelijk mensen te ontmoeten. En ik vraag tips aan de docenten die al les geven hier bij DIY. En soms google ik zelfs. Maar dat is lastig want ik zoek kunstenaars, maar wel kunstenaars die les kunnen geven. De docenten zijn altijd heel enthousiast over het lesgeven bij DIY omdat de studenten zo gepassioneerd en leergierig zijn. De sfeer is altijd positief.

1483127_800036476712279_4879675015133489572_n

Kun je iets vertellen over je studenten?

Zij zijn allemaal heel verschillend. Zij komen vanuit het hele land hierheen. De leeftijd ligt over het algemeen tussen de 40 en 75 jaar. Hun textiel achtergrond is ook heel verschillend. Sommige zijn coupeuses, kunstenaars met andere media, fotografen, quilters, borduursters, van alles. Dit maakt dat ik wel eens over gedacht heb over toelatingseisen. Sommigen van de studenten hebben zelfs nog nooit achter een naaimachine gezeten. Maar ik wil geen voorwaarden voor de opleiding. Ik wil juist dat iedereen zich vrij voelt om haar eigen onderzoek te doen en uit te vinden wat zij leuk vinden.  De één kan enthousiast zijn over zeefdrukken en iemand anders over machinaal borduren. Het is een persoonlijke weg. Er gebeurt hier van alles, punchen met organza, vilten, water oplosbaar vlies, foto’s plakken op stof, en soms heeft het niets met stof te maken. Maar bijvoorbeeld met papier maken en art journaling. Dit jaar hadden we Adrienne Sloane hier, die heeft ons laten zien, hoe je kunt breien met ijzerdraad.  Maar onze studenten zijn niet alleen nieuwsgierig over technieken – zij willen meer over leren kunst maken, bijvoorbeeld over  compositie, kleurgebruik en ontwerp. We nemen de tijd om werken te bekijken en elkaar feedback te geven.

Je sluit het tweejarig programma af met een eindtentoonstelling. Is het lastig om een geschikte ruimte te vinden?

Ja, dat is heel moeilijk. ‘It’s a good thing I have faith’.  Een beetje hulp van de goden kan ik hierin goed gebruiken. Dit jaar hebben we onze eindtentoonstelling in Leiden, tijdens het Textielfestival. Hiermee ben ik drie jaar geleden al begonnen, toen het hele proces voor de voorbereidingen van het festival begonnen. Ik heb toen het verzoek ingediend om mee te kunnen exposeren en locaties te benaderen.

10501717_675896739126254_9205852204249706449_n

We hebben uitgevonden dat DIY Textile School dit jaar 5 jaar bestaat. Wat zijn je toekomstplannen?

Ik heb het tweejarige Textile Arts programma vanaf het begin gedraaid. Ik wil graag een vervolg ontwikkelen voor gevorderden. Misschien een derde jaar. We geven nu de cursussen stitch art en stitch art machinaal. Waar veel vraag naar is. Ik probeer meer docenten vanuit het buitenland te halen. Zo hebben we in mei ‘Seeds of the Soul’ retreat met Lesley Riley een bekende Amerikaanse kunstenaarscoach. Daar ben ik heel enthousiast over en ik weet zeker dat dit heel anders is dan alle andere programma’s die er op dit gebied zijn. Ik probeer samenwerkingen tot stand te brengen met andere opleidingen, zodat we gezamenlijk docenten kunnen inhuren. Zo zal Dionne Swift zowel bij DIY als bij Hawar een cursus komt geven. Ik wil sowieso altijd graag samenwerken dus als daar ideeën over zijn, kun je altijd contact met mij opnemen. Daarnaast wil ik nog een om een ‘Train, de trainer’ programma opzetten. Meer dan Genoeg plannen voor de komende jaren.

1977395_719140698135191_1687808159865184705_n

Het klinkt allemaal superdruk. Ik denk niet dat jij je verveelt. De vraag is, kun je naast al deze bezigheden zelf nog tijd vinden om kunst te maken?

Het is zo moeilijk om tijd te maken voor mijn eigen kunst. Maar ik doe het wel. Ik moet het doen van mijzelf. Ik probeer om er een deadline aan te hangen. Dat helpt, zo ben ik nu voor een wedstrijd bezig dan ben je gebonden aan het instuurmoment. En ik zit in een groep. Wij zien elkaar één keer in de vier/vijf weken. Wij steunen en motiveren elkaar, maar werken allemaal wel onafhankelijk van elkaar. We sturen elkaar foto’s via whatsapp, als we vast zitten bijvoorbeeld, en niet kunnen beslissen hoe verder te gaan met het werk. Dan kijken we met elkaar mee. Dit is trouwens een advies die ik iedereen geef. Begin je eigen groep, daarin vind je steun en kun je onderzoeken. Iedereen heeft weer andere talenten waarvan je kunt leren en jij hebt jouw talent wat jij kunt brengen.

Als laatste wil ik je vragen waar je de energie vandaan haalt om al deze ballen in de lucht te houden.

Ik denk eigenlijk vaak dat het nog lang niet genoeg is wat ik doe. Ook ik vergelijk mijzelf wel met andere mensen en dan denk ik, ‘wauw, zij hebben een grotere productie dan ik’. Hoe doen zij dat? Want zij werken ook fulltime. Dus ja, wat is genoeg? Ik probeer de balans in mijn leven te houden. Bewegen is voor mij een stressontlader, dus fitness is belangrijk. En mijn werk geeft veel energie, want ik vind het geweldig om met mensen te praten en te werken. Mijn missie en die van mijn school zorgen ervoor dat ik de creatieve ontwikkeling van mensen kan volgen en dat geeft mij de meeste energie. Het is prachtig als ik zie hoe mensen gaan bloeien.

—–

1504019_709926745723253_1765360075759518396_n 10474763_707759292606665_2275175771316367350_n

 

Jeeh, mijn eerste interview! Dat was best nog spannend. En hoe raar klink ik, als ik mijzelf op de geluidsopname terug hoor. Maar ik heb er een goed gevoel bij en Ginni was openhartig en hartelijk. Wil je meer van de DIY Textile School weten ga dan naar de site: DIY Textile School

Wil je een keer sfeerproeven dan ik je adviseren om een keer naar de open atelier dagen te gaan. Laagdrempelig en geeft een goed beeld van de school en de mensen die er komen. De foto’s bij dit artikel heb ik allemaal geplaatst na goedkeuring van Ginni Fleck en blijven haar bezit.

Onder vind je nog een kort promo filmpje uit 2012. Wel al weer wat gedateerd dus, maar geeft je toch even een in blik binnen!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Eén reactie

  1. Compliment! Leuk om te lezen! Vlot geschreven, leuk interview en goede uitsmijter met dat filmpje!

Reacties zijn gesloten.